| Seksuele weerbaarheid en de cultuur van de leefgroep |
|
Speciaal voor de bijzondere jeugdzorg heb ik het volgende programma voor een vijfdaagse training uitgewerkt. Hoe kun je kinderen en jongeren begeleiden tot mensen die in staat zijn om een aangenaam en succesvol seksueel en relationeel leven te ontwikkelen? Hoe kun je iemand leren toch te genieten van zijn of haar lichaam en seksualiteit, zonder een ander te gaan gebruiken of zichzelf te laten misbruiken? Deze twee vragen vormen de aanzet van de training. Met seksuele weerbaarheid wordt meer bedoeld dan zelfverdediging voor vrouwen, therapie voor slachtoffers van seksueel geweld, daderhulp of assertiviteitstrainingen. Het gaat er veeleer om hoe we kinderen en jongeren helpen opgroeien tot relatiebekwaamheid en tot een gezonde en zinvolle seksualiteitsbeleving. Hoewel er een grote nood is aan juiste informatie, volstaat het niet om jongeren enkel medisch-technische voorlichting te geven. Hoe kun je in je relatie die je als opvoeder hebt met de bewoners liefde geven en ontvangen? Hoe vind je een evenwicht tussen afstand en nabijheid? Hoe kun je met jezelf werken zonder jezelf te verliezen in je werk? Hoe kun je gepast omgaan met het gekwetste kind? Als algemene ingang tot het concept van seksuele weerbaarheid nemen we de cultuur binnen de instelling en de leefgroep. Gekoppeld daaraan de opvattingen, de houding en het gedrag van de hulpverleners zelf. Als hulpverlener of groepsbegeleider werk je met jezelf. Zonder helderheid over elkaars opvattingen over macht, rolpatronen, vanzelfsprekendheden in de seksuele omgang en seksueel geweld is er geen ruimte om te werken aan seksuele weerbaarheid. De cultuur van een leefgroep of instelling beïnvloedt en legitimeert de alledaagse gang van zaken en bepaalt wat gewoon is en wat niet. Of je als hulpverlener kan werken rond seksuele weerbaarheid hangt vooral af van de bekwaamheid en de bereidheid die je hebt om je eigen weerstand te onderkennen. Of je je eigen gevoelens en ervaringen onder ogen durft te zien en of je ze wil leren hanteren, of je bewust bent van je eigen taboes en normen. Een intensieve training met inbreng van eigen cases. Er zal vooral ervaringsgericht gewerkt worden, afgewisseld met theoretische duidingen. Hoewel het durven en kunnen bevragen van zichzelf als hulpverlener een belangrijk uitgangspunt is, zal er over gewaakt worden dat eenieders grenzen hierin gerespecteerd worden. Per dag zijn een aantal thema gebundeld onder een overkoepelende titel. De groep heeft zelf de mogelijkheid om tijdens de training, binnen bepaalde grenzen, de inhoud bij te sturen. Ondertussen ben ik met dit programma in meerdere voorzieningen bijzondere jeugdzorg aan de slag geweest.
|